~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.....................Σελίδα για την εκπαίδευση, την παιδεία, τον πολιτισμό, την λαογραφία............
..................................................................................."Η συμφιλίωση των πολιτισμών περνά μέσα από την οικουμενικότητα της Παιδείας"
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Με τον όρο παιδεία εννοούμε την απασχόληση με το παιδί και κυρίως την παιδαγωγική ενέργεια την οποία καταβάλλει η οικογένεια και η πολιτεία για την ανατροφή , την εκπαίδευση και τη μόρφωση του παιδιού. Στη φράση εγκύκλια παιδεία η λέξη παιδεία χρησιμοποιείται με την εξής σημασία: «Ο κύκλος των γνώσεων και των δεξιοτήτων, που πρέπει να δίνονται και να καλλιεργούνται με τη διδασκαλία και συνεπώς να αποτελούν το αντικείμενο της παιδείας».

Σύμφωνα με την κοινωνιολογική προσέγγιση του όρου, "παιδεία" ορίζουμε τη μετάφραση των πολιτιστικών στοιχείων, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια και η διάρκεια του συστήματος στο πολιτιστικό επίπεδο που έχει επιτευχθεί απ' την προηγούμενη γενιά και ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα παλινδρόμησης σε παλαιότερα στάδια............. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Θέματα παιδείας

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

«ΚΑΛΥΤΕΡΑ να μην πέρναγα σε ΑΕΙ» - Ο αγώνας των κρατούμενων φοιτητών να παρακολουθήσουν τα μαθήματα από τα κελιά του Κορυδαλλού


«ΚΑΛΥΤΕΡΑ να μην πέρναγα σε ΑΕΙ»

- Ο αγώνας των κρατούμενων φοιτητών να παρακολουθήσουν τα μαθήματα από τα κελιά του Κορυδαλλού.- (Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στην "Καθημερινή", είναι ρεπορτάζ της Λίνας Γιάνναρου, Δεν έχει σημασία ποιά είναι η εφημερίδα. Μιλάει ο Βασίλης, 38 ετών, φυλακισμένος από τα 20 χρόνια του... δηλαδή περισσότερο από το μισό της ζωής που θυμάται. Πέρασε στο Πανεπιστήμιο. Δεν είναι ο μοναδικός. Και άρχισαν άλλα βάσανα... Αξίζει την προσοχή μας... 
-Δ.Τζ.)
~~~~~~~~
«Από τη στιγμή που το έβαλα σκοπό να σπουδάσω, να κάνω κάτι με τη ζωή μου, να μην είμαι άλλο “ο ληστής τραπεζών”, έχω βγάλει τον καρκίνο. Καλύτερα να μην πέρναγα ποτέ, δεν αντέχω άλλο». Οχι, ο Βασίλης, 38 ετών, δεν έχει αρρωστήσει στην πραγματικότητα, αν και το υγρό κελί στη Δ΄ Πτέρυγα του Κορυδαλλού, με το στρώμα ποτισμένο στα ούρα γάτας, δεν εγγυώνται για πολύ ακόμη την ευεξία του. Τα λόγια του, ακόμη και ο ήχος της φωνής του δεν θυμίζουν σε τίποτα τον άνθρωπο που πριν από περίπου ένα μήνα πανηγύριζε την εισαγωγή του στο πανεπιστήμιο, στο Πολιτικό της Νομικής, δεύτερος μάλιστα στη σειρά. Ηταν η επιβράβευση μιας μεγάλης προσπάθειας αφού είχε καταφέρει να τελειώσει το σχολείο μέσα στη φυλακή και μάλιστα με 19,9 και υπό αντίξοες συνθήκες να δώσει για πανελλαδικές. Στις αρχές Σεπτεμβρίου είχε αρχίσει να ονειρεύεται ξανά, όμως η ζωή έχει την τάση να σε προσγειώνει βίαια.
Ο Βασίλης βρίσκεται στη φυλακή 18 ολόκληρα χρόνια, σχεδόν όλη την ενήλικη ζωή του, έχοντας καταδικαστεί για ληστείες τραπεζών. Οι δάσκαλοί του, όσοι τον γνωρίζουν, λένε σήμερα ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο «άλλο», πολύ μακριά από εκείνον τον 20χρονο πιτσιρικά που είχε παρατήσει το σχολείο για να μπει στην παρανομία. Στις φυλακές Αγίου Στεφάνου Πάτρας όπου κρατούνταν μέχρι πρότινος, εθεωρείτο «πατρική φιγούρα» από τους συγκρατούμενούς του, πολλούς από τους οποίους είχε βοηθήσει να τελειώσουν το σχολείο. Πριν από μία εβδομάδα, κατόπιν αιτήματός του, μεταφέρθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού προκειμένου να βρίσκεται κοντά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο οποίο είναι πλέον φοιτητής. «Ομως αντί να βρεθώ σε ένα κελί όπου θα μπορώ τουλάχιστον να διαβάζω, με πέταξαν σε ένα κελί με άλλους δύο, όπου εκεί όπου κοιμόμαστε εκεί τρώμε. Δεν έχει ούτε γραφείο, ούτε καρέκλα, ούτε σκαμπό, ούτε κομοδίνο, ούτε ντουλάπα». Για να μην κοιμηθεί στο ρυπαρό στρώμα, δανείστηκε ένα υπόστρωμα κάμπινγκ από ένα συγκρατούμενό του. «Η κατάσταση και στο κελί και σε όλη την πτέρυγα είναι τριτοκοσμική».
Για να εξοπλιστεί ο χώρος υποτυπωδώς, να εξανθρωπιστεί, κι εφόσον δεν παρέχονται ούτε τα βασικά από το κατάστημα κράτησης, θα πρέπει να τα αγοράσει ο ίδιος μετά την υποβολή σχετικού αιτήματος στο συμβούλιο της φυλακής. Αν υποθέσουμε ότι βρίσκει τα χρήματα, τα αιτήματα αυτά περνούν μήνες μέχρι να ικανοποιηθούν. «Εως τότε είμαι υποχρεωμένος να κάθομαι στο κρεβάτι ή στο πάτωμα». Στην Πάτρα οι συνθήκες ήταν καλύτερες, «αλλά φέρναμε και αποτελέσματα. 
Τέλειωσα με άριστα, μπήκα στο πανεπιστήμιο, αυτό που μου δίνεται δηλαδή δεν το καταχρώμαι, παράγω», λέει ο ίδιος στην «Κ». Θεωρητικά θα έπρεπε ήδη να έχει λάβει τα βιβλία από το ΕΚΠΑ. «Αλλά δεν έχει ασχοληθεί κανείς. Υπάρχει συγκεκριμένος υπάλληλος επιφορτισμένος με τις εγγραφές στις σχολές που θα έπρεπε να μας φέρνει τα βιβλία και το πρόγραμμα. Αλλά θα πρέπει να βάλω τη μάνα μου, 70 χρόνων γυναίκα, να τρέχει στο πανεπιστήμιο να μου τα φέρει. Υπάρχουν παιδιά χωρίς κανέναν έξω, παιδιά από την Αλβανία, ποιος θα τους βοηθήσει αυτούς;». Εννοείται ότι το χρηματικό έπαθλο των 500 ευρώ για την είσοδό του στο πανεπιστήμιο δεν έχει ακόμη δοθεί.
«Με τι θέληση;»
Ο Βασίλης πληροί τις προϋποθέσεις και για τη χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών, με το ηλεκτρονικό «βραχιολάκι», που θα του επέτρεπαν να παρακολουθεί τις παραδόσεις, να έχει πρόσβαση στη βιβλιοθήκη κ.ο.κ., αλλά οι κρούσεις του δεν φέρνουν αποτέλεσμα ούτε για τα στοιχειώδη. «Μας έχουν κλειδώσει, έχουν πετάξει τα κλειδιά και έχουν φύγει. Πάντως, δεν υπάρχουν εδώ για εμάς. Κάποιους μπορεί να μην τους ενοχλεί, κάποιοι τη θεωρούν φυσιολογική, μόνιμη κατάσταση.
 Δεν έχουν βλέψεις να σωφρονιστούν. Αλλά όχι και να βάζουν εμπόδια σε όσους κάναμε μόνοι μας την επιλογή να σωφρονιστούμε». Στον Κορυδαλλό, οι κρατούμενοι φοιτητές είναι 40. Οπως λέει, πολλοί είναι αυτοί που γι’ αυτούς τους λόγους κάποια στιγμή τα παρατούν. Πριν από λίγες ημέρες ενημερώθηκαν ότι ακόμη και οι φοιτητές μπορούν να έχουν πρόσβαση στο Ιντερνετ μία ώρα την εβδομάδα... 
«Σε κάνουν να απαυδήσεις. Αν πρέπει να διαβάζεις συγγράμματα μόνος σου σε ένα κελί χωρίς τραπέζι, με τι θέληση θα συνεχίσεις; Μια αχτίδα που αχνοφαινόταν να γίνουμε άνθρωποι, τη χάνουμε και αυτή». Χαμένο θεωρείται και το εξάμηνο.

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Τα Ελληνικά στα νηπιαγωγεία της Αυστραλίας

Πρόταση του υπουργού Παιδείας της χώρας


13 October 2017
Οι αγώνες της ομογένειας για τη διατήρηση και διάδοση της Νεοελληνικής γλώσσας στην Αυστραλία απέκτησαν έναν ισχυρό, έστω και πρόσκαιρα, σύμμαχο, και δεν είναι κανένας άλλος από τον υπουργό Παιδείας της χώρας, Simon Birmingham. 
Αρκεί, βέβαια, να το θέλουν και οι ίδιοι οι ομογενείς.
Με αφορμή την έναρξη της περιόδου υποβολής αιτήσεων από τα νηπιαγωγεία που ενδιαφέρονται να εισάγουν στο εκπαιδευτικό τους πρόγραμμα μία ξένη γλώσσα, ο κ. Birmingham πρότεινε στα νηπιαγωγεία της χώρας κατά την φετινή σχολική περίοδο να επιλέξουν την Νεοελληνική. «Δίνοντας την ευκαιρία στα νήπια της χώρας να γνωρίσουν την Νεοελληνική γλώσσα, δεν έρχονται μόνο σε επαφή με μία δεύτερη γλώσσα, αλλά την ίδια στιγμή βελτιώνουν τις αναπτυξιακές και γνωστικές τους ικανότητες» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Birmingham, καλώντας παράλληλα τους γονείς να ζητήσουν από το νηπιαγωγείο τους να επωφεληθεί του προγράμματος που προσφέρει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. 
Η εισαγωγή της Νεοελληνικής και άλλων ξένων γλωσσών στα νηπιαγωγεία της Αυστραλίας εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος Early Learning Languages Australia (ELLA), πρόγραμμα που στοχεύει αρχικά στο να φέρει τα νήπια της χώρας σε επαφή με μία άλλη γλώσσα εκτός της αγγλικής ώστε να καλλιεργηθεί σ' αυτά μία πιο θετική εικόνα για τις ξένες γλώσσες, εικόνα που η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι στο μέλλον θα συμβάλλει στην αύξηση των μαθητών σε προγράμματα εκμάθησης ξένων γλωσσών. 
Για την υλοποίηση του προγράμματος ELLA, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση διαθέτει το ποσό των 15,7 εκατομμυρίων και η συμμετοχή των νηπιαγωγείων σ' αυτό είναι προαιρετική. Κάθε νηπιαγωγείο μπορεί να επιλέξει μία από τις δύο γλώσσες που προσφέρονται κατά την σχολική χρονιά. Πέρυσι τα νηπιαγωγεία που συμμετείχαν είχαν να επιλέξουν μεταξύ της ιταλικής και ισπανικής γλώσσας ενώ για την φετινή χρονιά όσα νηπιαγωγεία θα συμμετάσχουν έχουν διαλέξουν μεταξύ της νεοελληνικής και της γλώσσας χίντι, επίσημη γλώσσα της Ινδίας. 
Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η γνωριμία των νηπίων με την αλφαβήτα θα γίνει μέσα από μία σειρά ηλεκτρονικών εφαρμογών και άλλων δραστηριοτήτων και από τους νηπιαγωγούς που εργάζονται στα νηπιαγωγεία και όχι από ειδικευμένους στην γλώσσα εκπαιδευτικούς. 
Ο υπουργός Παιδείας, αναφερόμενος στην πορεία του προγράμματος, ανέφερε ότι πέρυσι συμμετείχαν σ' αυτό 1800 νηπιαγωγεία από κάθε γωνιά της χώρας και 60.000 νήπια επωφελήθηκαν αυτού. 
Το ποσό που διαθέτει η κυβέρνηση για όσα νηπιαγωγεία ανταποκριθούν, καλύπτει εξ ολοκλήρου το εκπαιδευτικό υλικό που θα χρησιμοποιηθεί αλλά και τον τεχνολογικό εξοπλισμό που χρειάζεται για την υλοποίηση του προγράμματος. 
Όπως δήλωναν εκπαιδευτικοί παράγοντες στο "Νέο Κόσμο" για να δεχθούν τα νηπιαγωγεία να προσφέρουν και το μάθημα των Ελληνικών, θα πρέπει να υπάρχει ζήτηση. Με απλά λόγια, θα πρέπει οι ομογενείς γονείς να ζητούν από τα νηπιαγωγεία όπου στέλνουν τα παιδιά τους να προσφέρουν τα Ελληνικά.


___________
http://neoskosmos.com/news/el/node/63024

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Το συγκλονιστικό αυτοβιογραφικό γράμμα αναπληρώτριας από την Σαντορίνη


«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».
Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

Το συγκλονιστικό αυτοβιογραφικό γράμμα 

αναπληρώτριας από την Σαντορίνη //

Θα προτιμούσα να μην το έγραφα. Να όμως που η μοίρα έτσι το ήθελε. 
Η μοίρα; Ρητορικό το ερώτημα.


Ας μεταφερθούμε όμως στο μαγευτικό νησί της Σαντορίνης. Στο «στολίδι» του Αιγαίου. Εδώ όπου ο χρόνος κυλά αλλιώς. Εδώ που θα λέγαμε πως μεταφερόμαστε σε έναν άλλο κόσμο, ανέγγιχτο από τα τεκταινόμενα της υπόλοιπης χώρας. Το νησί βουλιάζει από τουρίστες. Κάθε φυλής και κάθε εθνικότητας.

Δεν μας πειράζει αυτό. Ρατσιστές δεν είμαστε. Στους δρόμους σημειωτόν τουριστικά λεωφορεία, γουρούνες με κατακόκκινους τουρίστες με φωτογραφικές μηχανές οι οποίοι απολαμβάνουν το τοπίο κινούμενοι αργά και φωτογραφίζοντας ανά πάσα στιγμή, μηχανάκια, ταξί και κάποιο κοπάδι από μουλάρια, τα οποία δύστυχα ζωντανά χρησιμοποιούνται κι αυτά στο βωμό του κέρδους, τον άρχοντα που διαφεντεύει τούτο το νησί. Πραγματικό κομφούζιο. Και πώς να μην υπάρχει. Πώς να μην τρέχουν δουλικά οι κάθε λογής ξενοδόχοι, μη και δυσαρεστηθούν οι τουρίστες που πληρώνουν 1000 και 1500 ευρώ για ένα βράδυ στη «μαγευτική» Οία και 200 ευρώ το άτομο για να δει το ηλιοβασίλεμα από καραβάκι; Λογικό. Όλα για την Οία και την Καλντέρα, ό,τι πιο «γραφικό» έχει να επιδείξει το νησί, τα οποία όμως δεν προσφέρουν τίποτα αυθεντικό, παρά απαρτίζονται από ξενοδοχεία και μαγαζιά, όλα στις ανάγκες του τουρισμού. Αναρωτιέσαι ο κόσμος δηλαδή πού και πώς ζει; Το ανακαλύπτεις με το που πατάς το πόδι σου στο νησί.
Κάπου στις αρχές Σεπτέμβρη ένα άλλο καράβι ξεκινούσε από τη Σύρο. Με προορισμό το «στολίδι» του Αιγαίου. Αν ήμασταν σ’ άλλες εποχές, τα πανιά του θα μπορούσαν να είναι μαύρα. Θρήνος στο κατάστρωμα. Γιατί αν για κάποιους η Σαντορίνη είναι ο τοπ προορισμός, για κάποιους άλλους είναι η τελευταία επιλογή. Ναι γι’ αυτούς που έρχονται από τον πραγματικό κόσμο λέω. 
Γι’ αυτούς που φόρτωσαν όλα τους τα υπάρχοντα σε ένα αμαξάκι και σε τρεις μέρες βρέθηκαν στη Σύρο. Για να τους πουν μετά να πάνε στη Σαντορίνη. Γι’ αυτούς που δεν είχαν δει ποτέ μωβ χαρτονομίσματα να κυκλοφορούν με τόση άνεση στην αγορά, μια συνηθισμένη καθημερινότητα στο νησί. Το «καλή σχολική χρονιά» που άκουγαν από φίλους φάνταζε κατάρα. Ναι από τους φίλους που, εκτός χώρου εκπαίδευσης, σε θεωρούν τρελό/ή να μην ξέρεις πού θα είσαι την επόμενη χρονιά, πού θα ξεχειμωνιάσεις, απλώς να το μαθαίνεις τρεις μέρες πριν, να τα φορτώνεις, να φεύγεις, να είσαι νομάς κανονικός. Και η ιστορία να τραβάει χρόνια. Να τους αφήνεις πίσω, αυτούς κι άλλα τόσα αγαπημένα πρόσωπα. Βέβαια στο νησί δεν υπήρχε αυτή η ευχή. Μόνο το «καλή σεζόν». Όχι. Δεν ήρθα να δουλέψω σεζόν!!! Δεν το επέλεξα καν. Απλώς ήμουν από τους/τις τελευταίους/ες στη σειρά. Και ήρθα εδώ – όπου κανείς δεν ήθελε - για να κάνω μάθημα στα παιδιά σου.
Μέσα λοιπόν στο τουριστικό πανδαιμόνιο, έφτασαν οι φτωχοί συγγενείς. Κατάκοποι. Πώς να κοιμηθούν άλλωστε; Τόσο η πρόσληψη όσο και η οριστική τοποθέτηση ανακοινώθηκαν στις 3 το βράδυ. Εμφανίστηκαν σαν εξωγήινοι που προσγειώθηκαν από άλλο πλανήτη. Όπου ρωτούσαν αν νοικιάζεται σπίτι αντίκριζαν χαμόγελα ειρωνικά. Ακόμα και στα μεσιτικά γραφεία. Θες να βρεις σπίτι στη Σαντορίνη τώρα; Όσο για προσωρινή διαμονή σε ξενοδοχείο οι τιμές που άκουσαν κυμαίνονταν στα 80-90 ευρώ το βράδυ. Άλλοι κοιμόντουσαν 3-3, άλλοι στα αμάξια, άλλοι σε παραλίες. 
Και όταν τη μέρα έβγαιναν για αναζήτηση σπιτιού, κουράζονταν να ακούν τα “welcome” και τα “hello” από τους συντοπίτες τους. Κι αν υπήρχαν σπίτια προς ενοικίαση, θα κόστιζαν 350 ευρώ τα 15 τετραγωνικά. Ίσως χωρίς πλυντήριο. Ίσως χωρίς φουρνάκι. Συν εξτρά χρέωση 25 ευρώ το μήνα το νερό (το «στολίδι» υδροδοτείται με δεξαμενές). Συν το ρεύμα. Αλλού συν το ίντερνετ!!! Αλλού να σου λένε μένεις μέχρι Μάιο. Αλλού να σου λένε έχεις μωρό, θα λερώσει το σπίτι, δεν μπαίνεις!!! Και το χειρότερο – όταν αυτά τα ακούς ακόμα και από ντόπιους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι με τη δεύτερη εργασία τους, αυτή της παραπαιδείας που ανθεί στο νησί, βγάζουν διπλό μισθό. Ταλαιπωρία δίχως τέλος. 
Κι εκεί κάπου αναρωτιέσαι αν όλο αυτό που κάνεις τελικά αξίζει. Γιατί σ’ αυτό το νησί κάθε μέρα σε περιμένει μια νέα έκπληξη. Για να επιβεβαιώσεις ότι μόνο το χρήμα κινεί τα νήματα εδώ. Όταν για απόσταση 4 χιλιομέτρων το ταξί σου παίρνει 12 ευρώ, «φιλική τιμή». Όταν σου λένε: Γιατί δεν κάνεις ιδιαίτερα; Όλοι αυτό κάνουν (Γιατί μπορεί να κάνω και άλλα πράγματα ή να έχω και άλλες υποχρεώσεις και απαιτώ η δουλειά μου να μου εξασφαλίζει τα απαραίτητα προ το ζειν είναι η απάντηση). Όταν ο γονιός αναρωτιέται γιατί δεν κάνουμε συνάντηση γονέων στο τέλος του Οκτώβρη όταν θα έχει τελειώσει η σεζόν και θα μπορέσουν επιτέλους οι άνθρωποι να ασχοληθούν και με τα δευτερεύοντα ζητήματά τους, όπως είναι τα παιδιά τους…
Κάπου εδώ αναρωτιέσαι αν κάτι ξέρει το υπουργείο που ζητά γνωμάτευση ψυχίατρου κάθε χρόνο από τους αναπληρωτές. Κάπου εδώ προσπαθείς να μη χάσεις τον εαυτό σου και να κρατηθείς στο ύψος σου. Λες δεν ξαναδηλώνω Κυκλάδες – ή και παραιτούμαι. Όμως το υπουργείο θα ’ρθει να σου πει χάνεις προϋπηρεσία, θα δουλέψεις του χρόνου; Λες τουλάχιστον δουλεύω, άλλοι/ες ακόμα περιμένουν. Αυτό όμως δεν με κάνει να αποδέχομαι την κατάσταση και να μη ζητάω και να διεκδικώ τα αυτονόητα για ανθρώπινους ρυθμούς ζωής και εργασίας, για μια αξιοπρεπή ζωή. Δεν είμαι μόνο εγώ. Κι αυτό με παρηγορεί. Είμαστε πολλοί. Και η κατάσταση δεν μπορεί παρά να αλλάξει παρά μόνο μαζικά. Ζητώντας πάντα και το βασικότερο. Μόνιμους μαζικούς διορισμούς τώρα!

Σκέψεις από μία αναπληρώτρια στη Σαντορίνη


_________________

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Ξεκίνησαν οι εγγραφές για τον 30o πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό Πληροφορικής

Τεχνολογία - Επιστημονικά


Άρχισε στις 2 Οκτωβρίου η εγγραφή για τον 30ό Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Πληροφορικής, ο οποίος διοργανώνεται από την Ελληνική Εταιρεία Επιστημόνων και Επαγγελματιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών.

Ο διαγωνισμός τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και αποτελεί το εθνικό σκέλος της Διεθνούς Ολυμπιάδας Πληροφορικής, που διεξάγεται κάθε χρονιά υπό την αιγίδα της UNESCO.
Η διεξαγωγή του γίνεται με τη συνεργασία των Σχολών και Τμημάτων Μηχανικών Υπολογιστών και Πληροφορικής, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών, Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών και Εφαρμοσμένης Πληροφορικής των ελληνικών ΑΕΙ και ΑΤΕΙ.
Στόχος του διαγωνισμού είναι να προωθήσει στη μαθητική και εκπαιδευτική κοινότητα τις γνώσεις για τους αλγόριθμους, τον προγραμματισμό και την πληροφορική. Η συμμετοχή των μαθητών τους δίνει την ευκαιρία να διακριθούν σε βαλκανικό επίπεδο και σε παγκόσμιο επίπεδο, μέσω της κατοπινής συμμετοχής τους στις Βαλκανιάδες και στην Ολυμπιάδα Πληροφορικής.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πληροφορικής, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στην ιστοσελίδα της ΕΠΥ ή του διαγωνισμού.


Πηγή...

*από: http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=58012:ksekinisan-oi-eggrafes-gia-ton-30o-panellinio-mathitiko-diagonismo-pliroforikis&catid=52:episthmonika&Itemid=349#ixzz4vDW6dibR

Πέντε καθηγητές για 498 μαθητές στην ελληνική παροικία στη Γαλλία

  ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ // Ειδήσεις  

Πέντε καθηγητές για 498 μαθητές στην ελληνική παροικία στη Γαλλία
Η κυβέρνηση και το Υπουργείο σας, στο οποίο είχαμε στηρίξει όλες μας τις ελπίδες, άφησε να δημιουργηθεί μια τέτοια κατάσταση που έχει απογοητεύσει και έχει βυθίσει σε άγχος την ελληνική παροικία.

  ΡΕΠΟΡΤΑΖ  ESOS  
              Κύριε Υπουργέ,
Το Δ.Σ. της Ελληνικής Κοινότητας Παρισιού και περιχώρων, που συνήλθε στις 25 Σεπτεμβρίου 2017, βρέθηκε αντιμέτωπο με το πρόβλημα των αποσπάσεων των εκπαιδευτικών στα σχολεία του εξωτερικού και αποφάσισε να σας στείλει επιστολή διαμαρτυρίας.
Το θέμα αυτό όπως έχει εξελιχτεί αυτή τη στιγμή, έχει τραγικές συνέπειες στη λειτουργία των σχολείων μας.
Κάνουμε υπομονή εδώ και ένα μήνα, αλλά είναι πλέον επείγον να σας καταγγείλουμε την κατάσταση έτσι όπως έχει διαμορφωθεί.
Εδώ και ένα μήνα βρισκόμαστε μπροστά σε σχολεία που υπολειτουργούν, με πέντε καθηγητές για 498 μαθητές.
Με γονείς που κάνουν, οι περισσότεροι, πάνω από μία ώρα δρόμο για να αφήσουν τα μεγαλύτερα παιδιά σε μια τάξη κατάμεστη και να φύγουν με τα μικρότερα στο χέρι, αφού το νηπιαγωγείο δεν λειτουργεί.
Την περυσινή χρονιά, είχαμε 15 εκπαιδευτικούς για την περιφέρεια του Παρισιού.
Θα πρέπει να ξέρετε κύριε Υπουργέ ότι η Ελληνική Παροικία, η Κοινότητα και οι γονείς, κάνουν εδώ και χρόνια τεράστιες προσπάθειες για να διατηρήσουν τα Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας.
Η έλλειψη στελέχωσης τους, ένα μήνα μετά την έναρξη των μαθημάτων, είναι καταστροφική και θα έχει τραγικές συνέπειες στην εξέλιξη της σχολικής χρονιάς.
Οι ώρες διδασκαλίας είναι περιορισμένες και όσο περνάει ο καιρός τίθεται σε κίνδυνο η επιτυχία των παιδιών στο Πιστοποιητικό Ελληνομάθειας και στις εξετάσεις του γαλλικού απολυτηρίου Baccalauréat, επειδή πολλά από αυτά έχουν επιλέξει τα ελληνικά ως πρώτη, δεύτερη ή τρίτη ξένη γλώσσα. Σας υπενθυμίζουμε ότι τα παιδιά αυτά δεν είναι μόνον δεύτερης ή τρίτης γενηάς ελληνόπουλα, αλλά και παιδιά μεταναστών που έφτασαν μόλις πρόσφατα στη Γαλλία εξ αιτίας της κρίσης και για τα οποία η φοίτηση στα ελληνικά σχολεία είναι ο μόνος τρόπος για να μην ξεχάσουν τη γλώσσα τους.
Λυπόμαστε που η κυβέρνηση και το Υπουργείο σας, στο οποίο είχαμε στηρίξει όλες μας τις ελπίδες, άφησε να δημιουργηθεί μια τέτοια κατάσταση που έχει απογοητεύσει και έχει βυθίσει σε άγχος την ελληνική παροικία.
Εμείς που προσπαθούμε χρόνια τώρα να κρατήσουμε αυτή την μοναδική την εστία ελληνομάθειας που όπως όλοι ξέρουμε τρέφει τον φιλελληνισμό, βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή στη δυσάρεστη θέση να μην μπορούμε να ανταποκριθούμε στη στοιχειώδη υποχρέωση μας απέναντι στα παιδιά μας.
Να μην μπορούμε να τους παρέχουμε ελληνική εκπαίδευση.
Κύριε Υπουργέ, πώς θα μπορούσαμε να δικαιολογήσουμε την κατάσταση αυτή στα παιδιά μας, που τους μαθαίνουμε να αγαπούν την Ελλάδα και τα ελληνικά ;
Τι θα πρέπει να πουμε στα νήπια που έρχονται στο σχολείο, συνοδεύοντας τα μεγαλύτερα τους αδέλφια, και τα οποία δεν τα αφήνουμε να μπούν στην τάξη;
Πώς να τους εξηγήσουμε την περίπλοκη γραφειοκρατική ιστορία των αποσπάσεων ;
Αυτά τα παιδιά, Κύριε Υπουργέ περιμένουν μια γρήγορη απάντηση από εσάς.
Με τιμή,
Σέτα Θεοδωρίδου 
Πρόεδρος

Χωρίς εκπαιδευτικούς και στο ελληνικό σχολείο στις Βρυξέλλες

  ΡΕΠΟΡΤΑΖ  ESOS  * 



            Αξιότιμε κ. Υπουργέ, κ.κ. Υφυπουργοί,
Βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να ενώσω τη φωνή των γονέων των Βρυξελλών με τις φωνές διαμαρτυρίας των ομογενών στη Γαλλία, Γερμανία και άλλες χώρες της Ευρώπης για την απαράδεκτη κατάσταση με τα κενά στα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού.
Παρότι αποτελεί κοινό μυστικό ότι κατά τις πρώτες εβδομάδες του Σεπτεμβρίου τα κενά ποτέ δεν ήταν άγνωστα, φέτος έχουμε σπάσει ρεκόρ, τόσο με τον αριθμό των κενών (μόνο στο Γυμνάσιο/Λύκειο 8 κενά!) όσο και με το γεγονός ότι ακόμη σήμερα, 2 Οκτωβρίου, δεν έχουν καν υπογραφεί οι αποσπάσεις.
Αυτό μας κάνει να πιστεύουμε ότι δεν πρόκειται να δούμε πραγματικά τους καθηγητές έτοιμους για μάθημα στο σχολείο πριν το Νοέμβριο.
Πέρυσι είχαμε τη "χαρά" να μην έχουμε Μαθηματικό στο Λύκειο για 7 (!!) μήνες, φέτος τη σκυτάλη έχουν πάρει η Φυσική, η Χημεία, η Βιολογία και τα Αγγλικά μεταξύ άλλων.
Το ερώτημα που θα ερχόταν αβίαστα σε ένα μικρό παιδί είναι: "Γιατί αυτές οι αποσπάσεις να μην έχουν ήδη υπογραφεί από το τέλος της προηγούμενης σχολικής χρονιάς;"
Στις Βρυξέλλες έχουμε την τύχη να έχουμε ως μέτρο σύγκρισης το Ευρωπαϊκό Σχολείο, με το ελληνικό τμήμα του – για τα παιδιά των ευρωυπαλλήλων.
Όπως μαθαίνουμε, εκεί η επιλογή και η στελέχωση από το Υπουργείο ολοκληρώθηκαν σε ένα μόνο μήνα, απόδειξη ότι η Ελλάδα όταν (και όπου) θέλει μπορεί να λειτουργήσει ως ευρωπαϊκό κράτος και όχι ως κράτος-οπερέττα.
Επιτρέψτε μου μια παρένθεση: Αγαπητέ κ. Ζουράρι, κατά την πρόσφατη επίσκεψή σας στις Βρυξέλλες ήρθατε σε συμφωνία με τις τοπικές αρχές για να χρησιμοποιούν τα παιδιά μας πισίνα και άλλες αθλητικές εγκαταστάσεις.
Σας ευχαριστούμε (παρότι αυτό δεν έχει υλοποιηθεί ακόμα)– αλλά για εμάς αυτό είναι το κερασάκι.
Το να έχουν τα παιδιά μας δασκάλους και καθηγητές με την έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι η τούρτα.
Μας δίνετε το κερασάκι, αλλά εμείς θέλουμε την τούρτα!
Θα ήθελα να κλείσω εποικοδομητικά. Δεν μας ενδιαφέρει το τι πήγε στραβά φέτος ή το ποιος ευθύνεται – άλλωστε κάθε χρόνο κάτι πήγαινε στραβά και πριν την παρούσα κυβέρνηση.
Ζητούμε απλώς να ξεκινήσετε ΤΩΡΑ την επιλογή όσων θα έρθουν στις Βρυξέλλες (ή σε άλλα σχολεία του εξωτερικού) έτσι ώστε την 1η σχολική μέρα του Σεπτεμβρίου του 2018 το σχολείο μας, και κάθε άλλο ελληνικό σχολείο στο εξωτερικό, να είναι πλήρως στελεχωμένο.
Γίνεται!
Απλώς χρειάζεται θέληση, προετοιμασία και οργάνωση!
Με τιμή,
Αργύρης Μαμμής 
Πρόεδρος Συλλόγου Γονέων 
και Κηδεμόνων Αμιγούς 
Ελληνικού Σχολείου Βρυξελλών

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης: Γιατί τα παιδιά μας δεν ενδιαφέρονται να μάθουν Ελληνικά;

  ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 

Το Πανεπιστήμιο La Trobe σε συνεργασία με την Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης προσφέρει διδακτορική υποτροφία για τη μελέτη της ελληνομάθειας



10 October 2017

Παρ' ότι η Μελβούρνη είναι η πόλη όπου ζει ο μεγαλύτερος αριθμός Ελλήνων εκτός Ελλάδας, μόνο το ένα τρίτο των παιδιών σχολικής ηλικίας που είναι ελληνικής καταγωγής στη Βικτώρια μαθαίνουν ελληνικά σε ημερήσια ή σε απογευματινά-σαββατιανά σχολεία. Το Τμήμα Γλωσσών και Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου La Trobe αναζητεί υποψήφιο για την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής που θα ερευνά τη στάση των γονέων ως προς τη γλωσσομάθεια στην ελληνική κοινότητα της Μελβούρνης. 
Εκτός από τη διεξαγωγή μιας εμπεριστατωμένης μελέτης του κοινωνιογλωσσικού αυτού ζητήματος, ο υποψήφιος αναμένεται να έρθει σε επαφή με κοινοτικούς και εκπαιδευτικούς οργανισμούς και να υποβάλει προτάσεις για την ενθάρρυνση της εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας. 
Εκτός από την ερευνητική υποτροφία του Πανεπιστημίου La Trobe, η Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης θα παράσχει πρόσθετη στήριξη υπό μορφή επιδομάτων προόδου σε τακτά χρονικά διαστήματα. 
Οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με τον καθηγητή κ. James Walker (j.walker2@latrobe.edu.au) μέχρι τις 20 Οκτωβρίου, προσκομίζοντας βιογραφικό σημείωμα και επιστολή στην οποία θα παρουσιάζεται το ενδιαφέρον τους για τη διεξαγωγή αυτής της έρευνας.